24/3/2009 - SİZ OLMADAN

SİZ OLMADAN
 

Yaşama eski acemilikle yabancıydık

Oysa onlar ne güzel de biliyordu acıtmayı/ sivri uçlu / yılan dilli

Sözcükleriyle kanırtmayı

Bütün oyunlar bitiyordu, tozlu perdeler kapanıyordu

Kalıveriyorduk sahnede

Işıklar sönmüş

Orkestranın üyeleri çoktan yeni düşlere salmış notalarını

Ve perde!

İşte sahne!

         Diyen kimse yok

Sufle veren, izleyen

Yaşama eskimiş acemilikle yabancıydık

Rolümüzü unuttuk ne çabuk

Gülünesi bir haldeydik kimileyin

Belki de

Ezberimiz zayıftı

Yalnız acıları anımsamaya mail bir bellekti bizimkisi

Sözcüklerin anlamlarını unutan

Billur bir avize düştü

Tüyleri saçıldı ışıl ışıl

Kalıverdik karanlık sahnede

Unuttuk rolümüzü

Locada olmasını istediğimiz biri vardı

Sağdan girmesi gereken biri

Kuliste bekleyen çiçekler olmalıydı

Nasılda  yabancı 

Tanımaya çalıştıkça yiten uzak bir akraba benlik

Ulaşmaya çabaladıkça uzaklaşan liman şimdi akıl

Dün sisin ardında kayboldu

Şimdi uğultudur sadece