21/9/2009 - BAYRAM

Bu kaçıncı bayram ki kanlı bir çingene düğününe dönüşüyor yankıları beynimin uğultulu sokaklarında. Kimseler görmüyor kaybolduğumu. Badem şekerleri, yastık altında saklanan kırmızı ayakkabılar, telaşlı-sevinçli çarpan yürek çocuktu… Şeker toplamak için çaldığı tüm kapılarda sevimli görünmeye çalışan çocuk yoruldu…

Bu kaçıncı bayram ki koyu gri bulutların gizlediği bir mezarlıkta tozlara karışıyor, kimselere göstermediğim gizli sevinçlerim. Ayakkabılarım toz oluyor,baba diyorum ben geldim…Hızla betona çarpan bir kadeh paramparça oluyor gözlerimin içinde.

Bu kaçıncı bayram ki, un ufak olma isteği. Köleliğimin kalın halatları oturuyor bileklerime,susuyorum…Kana kana koşmak istediğim ufuklar yırtılan bir fotoğraf gibi savruluyor.Gizlice halının altına süpürüyorum o fotoğrafın parçalarını…Belki bir gün birleştirebilirim…

Bu kaçıncı bayram ki, susturduğum tüm dakikalın vebali altında ezilmesin canım… Bu kaçıncı bayram ki avazımı salıp soluksuz yığıla kalırım… Bu kaçıncı bayram ki çan sesleri kulaklarımda… Yeşilden, maviden uzak gri bir yalnızlıkta…Kanlı bir çingene düğünü…Kesin gelinin saçlarını…