13/3/2007 - Affettin mi sana kıyanları?

İlk tohum düştü toprağa, ilk başak sürgün verdi güneşe doğru, uzattı başını.Kuşların kanatlarında ki tüylerden biri usulca düşüverdi bulutların üzerine,kelebek  ömrünün ne kadar kısa olduğunu  keşfetti .Bir pırıltı gibi yaşadı kelebek,narin hüzünlü,gölün yüzeyinde ki nilüfere kondu.Sustu usulca- kabullendi kaderini.

Sen kelebek değilsin,ihaneti ve siyahı tanıyor mu gözlerin?Ne zaman keşfettin insan olmanın verdiği ağır vebali.Ne zaman omuzlarına bindi binyıllık öfke.

Öfkenle barışabildin mi?Steplerden ormanlara uzanan coğrafyada barışı tanıdın mı?Affettin mi sana kıyanları.Kötü insan yoktur diyorsun,kötü insan yoktur,her insan kendi penceresinden bakar yaşama.Her insan kendince haklı nedenler ileri sürer.Kötü olmak için kötü olunmaz ki.İsteyerek kıyar mı bir insan diğerine.En güzeli var eden insan,onca kelimeye can veren,şarkıları besteleyen , nasıl öldürür bir çocuğu?

Nefreti nasıl tanır,nasıl öğrenir,incinmemek için incitmeyi içgüdüleri mi emreder?Soğukta mendil satan çocuğu görünce neden haline şükreder insan.O çocuğun kederinden ,üşüyen ellerinden, nasıl garip bir haz alır ve şükreder haline.

Nasıl kıyar bir insan diğerine,nasıl kıyar bir yürek diğerine.Olası mutsuzluklardan korkarak,bugüne nasıl kıyar?

Tarihin hangi karanlık sayfasında kan dökmeyi emretti sana Rab?

13/9/2007 - merhaba

16/3/2007 - yazan kim